Kompleksowa klasyfikacja ogniw fotowoltaicznych

Ogniwa fotowoltaicznemożna klasyfikować według różnych standardów:

Klasyfikacja materiału:

Krzemowe ogniwa słoneczne: wykonane głównie z krzemu typu p i n, są to najczęściej stosowane ogniwa słoneczne.

Ogniwa słoneczne z selenkiem miedzi i indu (CIS): Wykorzystaj selenek miedzi i indu, znany z wyższej wydajności i dłuższej żywotności.

Ogniwa słoneczne z selenku miedziowo-indowo-galowego (CIGS): wykonane z selenku miedziowo-indowo-galowego, zapewniające wyższą wydajność niż CIS, ale przy wyższych kosztach produkcji.

Klasyfikacja procesu produkcyjnego:

Ogniwa słoneczne z krzemu monokrystalicznego: wyższa wydajność, ale wyższe koszty produkcji.

Ogniwa słoneczne z krzemu polikrystalicznego: niższa wydajność, ale niższe koszty produkcji.

Ogniwa słoneczne uczulone barwnikiem: użyj materiałów półprzewodnikowych uczulonych barwnikiem, co zapewnia niskie koszty produkcji, ale niższą wydajność.

Klasyfikacja struktury komórkowej:

Cienkowarstwowe ogniwa słoneczne z separacją ładunków dodatnich/ujemnych: Wykorzystaj technologię folii separacji ładunków dodatnich/ujemnych, znaną z wyższej wydajności i dłuższej żywotności.

Organiczne ogniwa słoneczne: wykonane z organicznych materiałów półprzewodnikowych, charakteryzujące się niskimi kosztami produkcji i prostymi procesami produkcyjnymi, ale niższą wydajnością.

Rozmiar i klasyfikacja monokrystaliczna/polikrystaliczna (powszechna w Chinach):

Monokrystaliczny 125125, monokrystaliczny 156156, polikrystaliczny 156156, monokrystaliczny 150150, monokrystaliczny 103103, polikrystaliczny 125125 itp.

Klasyfikacja stanu krystalizacji krzemu:

Monokrystaliczne ogniwa słoneczne z krzemu: najwyższa wydajność konwersji fotoelektrycznej, do około 15% do 24%, ale wyższe koszty produkcji.

Ogniwa słoneczne z krzemu polikrystalicznego: sprawność konwersji fotoelektrycznej około 12%, przy stosunkowo niższych kosztach produkcji.

Ogniwa słoneczne z amorficznego krzemu: te cienkowarstwowe ogniwa słoneczne, wprowadzone na rynek w 1976 r., mają niższą wydajność i stabilność konwersji fotoelektrycznej, ale mogą wytwarzać energię elektryczną w warunkach słabego oświetlenia.